X
تبلیغات
صدای آسمون

از اینکه 2 سال و اندی این وبلاگ خونه‌ی ذهنم بود خوشحالم.. منی که عادت ندارم خاطراتمو روی کاغذ بنویسم این وبلاگ چاره ای شد تا حس نوشتن‌هام حیف نشن! اما دلیل ادامه ندادن یا به اصطلاح رفتنم از این وبلاگ چیزی نیست جز اینکه فکر میکنم تاریخ انقضای این وبلاگ به پایان رسیده! بنظرم گفته‌هام تکراری شدن.. دوست دارم یه مدتی بی‌وبلاگی رو بچشم و وقتی میام نت اولین آدرسی که وارد میکنم BLOGFA نباشه. این بلاگفای تکراری دیگه چنگی به دلم نمیزنه.. نمیدونم کِی ولی شاید یه وقتی با یه سبک جدید بیام!  با یه مَنِ متفاوت! نمیدونم...
حالا جاشه از شمایی که فرصت حس‌کردن دنیای متفاوتی رو به من دادید تشکر کنم! شمایی که خوندید منو و برام کامنت گذاشتید... تک تکتون!
مریم و لَ‌یا و ندا...
دردنویسی که دیگه دردنویس نیست..
سارایی که رفت..
رسولی که استاد دانشگاه شد...
ترنمی که به گفته ی دوستش توی کماست..
فرشته‌ای که رفته بود، اما برگشت..
فیروزه‌ای که هست..
شبنم و میراژ...
دخترشکلاتی..
ملودی..
نرگس..
بهاره و نیر و هدی و نسیم..
مهناز..
همه و همه..
شماها به گردن این وبلاگ و من حق دارید..  محبت‌هاتون به یادم میمونه :)
روزهای خوبی رو براتون آرزو میکنم...

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام شهریور 1390ساعت 1:40  توسط بچه مثبت  |